Logo OKSV

HBV A1 - OKSV A1 (2-1)

13 maart 2010

Van onze verslaggever Jeroen :

Opstelling OKSV A1 (4-3-3):

Frank
Jasper
René
Ted
Rick B
Tymon
Erwin
Kevin
Rick A
Roel
Job

Wissels:

Perr voor Job
Luuk voor Jasper
Jasper voor Rick B
Marc voor Kevin

Doelpuntenmakers:

37'1-0
47'1-1 Perr
60'2-1

Wedstrijdverslag:

Een heerlijk zonnig lentedagje.
Echt zo'n dag waarop je, meteen wanneer je opstaat, je kicksen uit het vet wilt halen. Want het kan vandaag; lekker voetballen! En dan nog wel tegen HBV uit Beers... Heerlijk gewoon!
Alle spelers stonden bij de Petjesbar te trappelen. Geen pijntjes, geen klachten en allemaal een goed humeur. Iedereen, zelfs Cor, was op tijd. Dus snel instappen en gaan met die banaan!

Toen na een klein kwartiertje sportpark De Lolbroek (vernoemd naar een legendarisch clubscheidsrechter) aan de linkerkant opdoemde, was iedereen in staat van euforie. Met een beetje geluk zou deze gerennomeerde scheids onze wedstrijd leiden?!? Wat een vooruitzicht!
En wat een pracht locatie. Zo mooi, met die bescheiden reclameslogan op de kantine. We waren gewoon jaloers. Wembley in de polder, daar kan zo'n zielig veldje achter de kerk tegenop.
Snel de kleedkamer in en omkleden. De kleedkamer was behaaglijk warm, de vloer was brandschoon, kurkdroog en de douches waren fris. Zelfs het omkleden was een feest. Wat een topdag!
Daarna lekker warm lopen, zodat we op tijd zouden kunnen starten. Dat was geen probleem, want de tegenstander had zijn personele zaken goed voor elkaar en dus konden we stipt om 2 uur beginnen.

En alsof het nog niet genoeg was, kwamen de assistent leiders met een superbericht uit de bestuurskamer; we hadden onze 'wensscheids'!!! De legendarische Lolbroek zelf zou de wedstrijd leiden! En niks geen preek vooraf over 'mondje dicht' en zo. Dit was een charismatisch man. Een man die in het zwart geboren was, geboren om leiding te geven. Een liefhebber van het spel. Eerlijk en betrouwbaar. Naar eer en geweten oordelend.

Beginnen! En snel een beetje! De adrenaline moest de vrijheid krijgen. Het voetbalfeest moest losbarsten!

Beide teams waren aan elkaar gewaagd.
Na iets meer dan een kwartier werd de bal diep gespeeld en hadden Kevin en Roel slechts de atletische ausputzer en de keeper van de tegenpartij voor zich. De grensrechter van HBV wist deze aanval echter op een prima wijze verstoren, door eerst de vlag omhoog te steken en daarna weer te laten zakken. De Lolbroek zou de Lolbroek zijn, wanneer hij deze vlagsignalen niet op de juiste manier zou interpreteren. En dus floot hij heel terecht voor buitenspel. Alle supporters stonden op de banken, spelers en coaches spraken hun bewondering uit.
Wat goed (en terecht!) dat de Lolbroek dit besluit had durven nemen. En wat fijn dat de grensrechter zo duidelijk was geweest.
Een minuutje of 5 later werd Roel binnen de 16 meter ten val gebracht. Doordat dat de conditioneel ijzersterke Lolbroek er bovenop stond, werd er geen strafschop toegekend. Wederom een beslissing die geen invloed op het wedstrijdverloop had. Klasse!

Dat HBV 8 minuten voor rust op 1-0 kwam, was een logisch gevolg van het grote veldoverwicht wat ze in de loop van het eerste bedrijf hadden opgebouwd. Een fantastisch uitgespeelde aanval, waarbij de complete Overlangelse achterhoede werd gedold, werd op sublieme wijze afgerond.

In de rust overheerste geen teleurstelling in de kleedkamer van OKSV. Niks ervan. Iedereen was lyrisch over de arbiter en ook over de sportieve grensrechter van HBV. Hoe konden anderen ooit hebben beweerd dat zij punten voor hun team zouden pakken?!? Schandelijk gewoon! Regelrechte leugens!
Er is in de rust dan ook niet over voetbal gesproken.
Er waren immers belangrijkere zaken. Want zouden we na de wedstrijd een handtekening van de Lolbroek kunnen bemachtigen? En zou die grensrechter ook na rust in staat zijn, zijn sportieve plicht op eenzelfde grandioze manier te vervullen? Spannend!

Het feit dat Perr, op aangeven van Erwin, direct na rust scoorde, was slechts bijzaak. Leuk voor de statistieken, meer niet.

Gelukkig kregen de scheidsrechter en de grensrechter ook na rust de gelegenheid zich te onderscheiden.
De grensrechter deed dat heel goed, door steeds consequent zijn vlag op te steken op de momenten dat OKSV gevaarlijk dreigde te worden.
En de scheidsrechter deed dat bijvoorbeeld door het niet hanteren van de voordeelregel, maar ook door slidings van achteren en het doorlopen op spelers wanneer de bal weg was, zeer terecht als duels om de bal te zien.
Het was dan ook erg prettig dat de keeper van HBV, Roel een corrigerend tikje gaf, toen Roel zijn beklag deed op het moment dat hij voor de allereerste keer (lichtjes) werd geraakt! Chapeau voor de doelman, zou je zeggen. Maar niets bleek minder waar.
De scheidsrechter maakte zijn enige fout(je) van de middag, door de keeper een rode kaart te geven. Echt onvoorstelbaar! Dat Roel een rode kaart kreeg was terecht. Dat gezeur over een vermeend overtredinkje. Walgelijk gewoon! Zoiets doe je niet.

Gelukkig pikten alle spelers de sportieve draad weer op en kon de wedstrijd rustig uitgespeeld worden. En na het laatste fluitsignaal ging iedereen als vrienden voor het leven van het veld. Helaas konden we geen handtekening van de Lolbroek krijgen. Hij liep meteen naar de bestuurskamer, zodat hij op tijd kon zijn om de formulieren in te vullen.

Daar in de bestuurskamer bleek wederom de uitzonderlijke klasse van de man in het zwart. Hij had namelijk als enige gezien dat ook Roel geslagen had. Wij waren dan ook erg blij toen hij voorstelde om de beide rode kaarten niet op het formulier te zetten. Want dat zou voor de Beerse doelman wel erg sneu zijn geweest. Een corrigerend tikje en dan een wedstrijd of 4/5 schorsing krijgen. Dat kan natuurlijk niet!
En Roel krijgt alsnog een boete, plus een flinke schorsing van de club. Hij kan nog veel leren van de manier waarop spelers, grensrechter en scheidsrechter van HBV hun sportieve plicht hebben vervuld.
Hup Beerse Vrienden.











[ Terug ]


© Copyright 2001-2016 - Gemaakt door: Chris Kamps