Logo OKSV

Heeswijk C1 - OKSV C1 (2-0)

14 oktober 2006

Van onze verslaggever Jeroen Ermers :

Wedstrijdverslag:

OKSV C1 speelt als zoals het een cupfighter en underdog betaamt; met hart en ziel!!

Na afloop van de bekerwedstrijd tegen Heeswijk C1 overheerste een gemengd gevoel. Er was een gevoel van teleurstelling, zoals dat het geval is na een verloren wedstrijd. Maar zeker ook een gevoel van trots, omdat er ruim 70 minuten lang met passie en 100% inzet was gespeeld, waardoor we de gehele wedstrijd gelijkwaardig waren aan een tegenstander, die een klasse hoger speelt (en daar óók nog eens koploper is). De uiteindelijk 2-0 nederlaag, was met name op basis van de geleverde strijd, absoluut niet verdiend!

Door personele problemen, moest topscorer Roel in plaats van Frank (geblesseerd) in de goal en mochten de nog voor de C-klasse gerechtigde Perr en Rick, het gemis van Sjouke (vakantie) en Jarno (langdurig geblesseerd) opvangen.

Na afloop van de warming up, was het doodstil in de kleedkamer. De bekende ‘Stilte voor de storm’ ??? Iedereen had het gevoel dat dit een speciale wedstrijd zou kunnen worden. Een wedstrijd die het uiterste van elke speler (en van het hele team) zou vragen.

De boodschap vooraf: We hebben niets te verliezen en gaan gewoon lekker vrijuit en agressief spelen, om vanaf het begin duidelijk te maken dat we niet zijn gekomen om een potje te knikkeren! Niet (te) gespannen zijn, gewoon voluit gaan, de duels winnen en proberen een goeie wedstrijd te spelen.

Dit voornemen is gedurende de hele wedstrijd ten uitvoer gebracht. Het was een zéér spannende partij, waarin elke OKSV-er heeft aangetoond over een geweldige wedstrijdmentaliteit te beschikken. Dat was ook nodig, omdat de tegenstander voetballend en fysiek op bijna elke positie een speler had lopen die (op papier) meer in huis had.

We gingen met een 1-0 achterstand de rust in. In de 20e minuut werd balverlies op onze helft genadeloos (met een mooie lob) afgestraft, maar verder waren we verdedigend niet in de problemen geweest. Evenals vorige week, was iedereen enorm sterk en gedurfd in de duels.
Het aantal omzettingen bij de tegenstander gaf aan dat ze meer moeite hadden met ons hadden, dan dat ze hadden verwacht.
Zelf waren we af en toe dreigend, maar niet echt gevaarlijk. Het was een wedstrijd die zich voornamelijk (zoals meestal het geval is bij een spannende pot) op het middenveld afspeelde en daar hadden we onze zaakjes goed voorelkaar.

In de rust had iedereen het gevoel dat er wat te halen viel vandaag. Iedereen was zich bewust van het feit dat we een bijzonder goeie eerste helft hadden gespeeld. En met maar 1 doelpuntje verschil, was er nog van alles mogelijk. En dus was er wéér die stilte......

Vierde minuut na rust. Gejuich in het veld! Gejuich op de tribune! Gejuich in de dug out! Kevin scoort op aangeven van Perr de 1-1! Of niet?
Nee!! De grensrechter vlagt voor buitenspel en de uitstekend fluitende scheidsrechter keurt het doelpunt af!
@#$#$@#$#$^&%$%*&@#$!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Wat een domper!!
Maar wel weer de bevestiging dat we zeker niet kansloos zijn.
Dus werd de draad weer opgepikt. We waren gevaarlijker dan in de eerste helft. En omdat iedereen(!!) sterk in de duels bleef, gaven we helemaal niets weg! En dat valt niet mee als je Pim, of René of Bjorn of Jonathan heet en je directe tegenstander is 20 tot 30 cm. groter en 10 tot 20 kg. zwaarder!!
Heeswijk was ook dreigend, maar (net als wij) zonder doelgericht te zijn. Roel had het niet druk en het beeld van de eerste helft herhaalde zich.

Het was dan ook doodzonde dat in de 58e minuut de 2-0 viel. Een moment waarop er even niet doortastend genoeg werd gehandeld en de bal wederom goed werd ingeschoten. Dit doelpunt was (in de tweede helft) de eerste, en naar later bleek ook de enige, bal die tussen de palen kwam.

Tja.... en toen werd het lastig. Maar het hele team bleef ervoor gaan! Het was geweldig om naar te kijken!! En we kregen kansen!! Perr, Kevin, Rick , Erwin en Ted (met een kopbal) waren een paar keer dichtbij een doelpunt. Maar helaas, het mocht niet zo zijn.

Toen het eindsignaal klonk, zat iedereen helemaal kapot. Niet alleen omdat er voluit was gespeeld, maar zeker ook omdat er misschien meer had ingezeten. We kregen (terechte) complimenten van onze sportieve tegenstanders en van onze supporters.
En dus heerste er die mengeling van frustratie en trots.

Ik ben als leider/trainer van een voetbalelftal zelden zo trotsgeweest, als deze middag. Er zijn momenten geweest dat ik met kippenvel op mijn armen langs de kant stond, wanneer er weer lekker fanatiek getackeld of goed gecombineerd werd.
Jongens, grote klasse!! Jullie hebben mij (en Bart en alle supporters) een fantastische wedstrijd voorgeschoteld. Je hebt laten zien dat je tot heel wat in staat bent. Speel in het vervolg elke wedstrijd op deze manier (qua inzet en motivatie), dan gaan we nog ‘leuke dingen doen’ dit jaar! Je hebt vandaag laten zien dat je het kunt!

Jeroen

[ Terug ]


© Copyright 2001-2016 - Gemaakt door: Chris Kamps